Astrofotgrafia dedykowanym CCD

From Celestia

Jump to: navigation, search

Mini tutorial startu z astro-foto głębokiego nieba dla zestawu kamera CCD + montaż paralaktyczny.

Spis treści

1 Co ci potrzebne.
- 1.1 Czy taki zestaw jest niezbędny?
- 1.2 Czy taki zestaw jest wystarczający?
2 Co i jak.
3 Najprostsza podstawowa obróbka zdjęć astro.
- 3.1 Tutorial - Wizualizacja procesu obróbki step by step

[Edytuj]

Co ci potrzebne.

Jakiś sensor który będzie rejestrował obraz nieba. (w tym dokumencie jest opisana walka z najtańszą dostępną na polskim rynku kamerką CCD , MEADE DeepSky Imager)

Jakiś montaż paralaktyczny z napędami (w tym dokumencie jest opisana walka z jednym z najtańszych dostępnych na polskim rynku montażem paralaktycznym z wbudowanym standardowo napędem, czyli ze SkyWatcher HEQ5)

Jakiś komputer, który obsłuży kamerkę (Może być dowolny komputer z przeciętną karta graficzną i obsługą USB, w tym dokumencie jest to Fujitsu Siemens Lifebook E)

Jakiś program umożliwiający obróbkę zarejestrowanego materiału (w tym dokumencie będzie to darmowe oprogramowanie IRIS )

Jakiś nie za duży teleskop o sporej światłosile (w tym dokumencie jest opisana walka z refraktorem achromatycznym Celestron C102VW 102/500)

[Edytuj]

Czy taki zestaw jest niezbędny?

I tak i nie.

Na pewno niezbędny jest jakiś teleskop. Refraktorki achromatyczne o sporej światłosile są wdzięczne do nauki astro-foto ponieważ ich niewielkie rozmiary i ich niewielkie ogniskowe nie generują dużych wymagań dla montażu paralaktycznego. Są też względnie tanie. Achromacik 80/400 OTA to koszt w okolicach 400pln, a używany prawdopodobnie da się dopaść i za 200pln. To mniej niz za przeciętny nawet obiektyw fotograficzny i nie będzie w wielu przypadkach wymagał żadnych specjalnych przejściówek i przelotek, które też potrafią swoje kosztować.

Niezależne oprogramowanie do obróbki zdjęć nie jest wymagane, choć bardzo przydatne. Większość dedykowanych kamer CCD posiada własne proste oprogramowanie do składu i obróbki fotografii astro. Niemniej jest sporo dobrych i całkowicie darmowych programów które mają bardzo bogate możliwości ( IRIS, REGISTAX, K3CCD )

Komputer jest niezbędny przy fotografowaniu kamerką CCD. Coś musi dać jej zasilanie, sterować i obierać dane z kamery. Zajmuje się tym specjalne oprogramowanie dostarczane z kamerą CCD.

Montaż paralaktyczny z napędami i jest i nie jest niezbędny. Jest w tym sensie, że coś musi śledzić obiekt na niebie ustawiając kamerę CCD zawsze w to samo miejsce nieba. Do tego montaz paralaktyczny został stworzony i na montażu paralaktycznym jest ten wymóg obsługiwany najlepiej i z najlepszymi efektami. Z drugiej strony, są rozwiązania które pozwalają na śledzenie ruchu pozornego nieba bez wykorzystywania montażu paralaktycznego ( platformy EQ, Koziołki )

Kamerka również jest niezbędna, bo w końcu coś ten obraz musi zarejestrować. Nikt natomiast nie powiedział, ze musi być to dedykowana kamerka CCD. Możesz użyć dowolnej kamerki CCD lub CMOS o ile będzie ona dysponowała długimi czasami naświetlania (za minimum uznaje sie 30 sekund). Hint: Przy fotografowaniu jasnych obiektów takich jak Księżyc, planety czy Słońce za pośrednictwem specjalnych filtrów, długie czasy nie sa niezbedne

[Edytuj]

Czy taki zestaw jest wystarczający?

Tak, choć można go znacznie usprawnić dodając kolejne, czasem drogie, a czasem tanie bajery. Z tych najbardziej popularnych rozszerzeń to różnego rodzaju filtry ( IR-CUT , V-CUT, UHC / UHC-S, barwne filtry RGB, i wiele innych), systemy guideowania czyli korygujące błędy prowadzenia montażu paralaktycznego oraz wszelkiego rodzaju auto i moto focusery czyli mechanizmy ułatwiajace ostrzenie obrazu.

[Edytuj]

Co i jak.

Wyczekaj na noc o dobrej przejrzystości powietrza i względnie dobrym seeingu, bez Księżyca i raczej suchą.

Znajdujemy dobre niezaświetlone miejsce (hint: jeżeli zasięg gwiazdowy na twojej miejscówce fotograficznej nie przekracza 4 magnitudo gołym okiem, to właściwie nie masz co próbować fotografii obiektów DS - jedyną drogą w takim przypadku będzie focenie przez wąskopasmowe, dedykowane filtry takie jak np. H-alpha, pojedyncze latarnie uliczne, nawet kilkadziesiąt metrów od upatrzonej miejscówki nie przeszkadzają za bardzo, o ile fotografujesz niebo w przeciwnym kierunku. Nie kieruj kamery w rejony nieba bliższe niż 45* od latarni jeżeli jest w odległości mniejszej niż 100 metrów i nie bliżej niż 30* jeżeli jest w odległości mniejszej niż 300 metrów - gradienty).

Rozstawiamy montaż paralaktyczny, podłączamy zasilanie i uruchamiamy śledzenie.

Montujemy refraktor i przeciwwagi starając sie możliwie dokładnie wyważyć montaż (hint: niewielkie niedoważenie, rzędu kilkudziesięciu gram czasami dobrze robi naszemu niedoskonałemu montażowi.).

Montaż paralaktyczny ustawiamy na biegun północny za pomocą lunetki biegunowej lub metodą dryfu. Im dokładniej to zrobisz tym lepiej. Zalecam dokładność rzędu maximum kilku minut odchylenia.

ustawianie montażu metodą dryfu

Odczekujemy niezbędny czas do wychłodzenia refraktora.

Teleskop niewychłodzony daje drastycznie gorsze obrazy od teleskopu mającego temperaturę otocznia. Czas chłodzenia teleskopu to ok:

30min. na każde 10*C róznicy dla newtonów <=8"

30min. na każde 10*C róznicy dla refraktorów <=4"

60min. na każde 10*C róznicy dla newtonów >8"

60min. na każde 10*C róznicy dla refraktorów >4"

60min. na każde 10*C róznicy dla maksutowów i innych katadioptryków

Uruchamiamy laptopa podłączamy kamerkę.

(hint: podłącznie wilgotnej elektroniki, wilgotnym kablem USB do pracujacego laptopa to rosyjska ruletka... bardzo kosztowna ruletka)

Odnajdujemy interesujący nas obiekt DS teleskopem i ustawiamy w samym centrum pola widzenia (hint: chip kamerki CCD obejmuje znacznie mniejsze pole niż np. Okular szerokokątny 20-30mm którym wyszukujemy obiekt. Ustaw odnaleziony obiekt naprawdę w centrum pola widzenia)

Wyjmujemy okular z wyciągu i ładujemy do niego kamerkę.
Uruchamiamy na komputerze oprogramowanie kamery. Ustawiamy ostrość korzystając z podglądu obrazu on-line. (hint: dobrze jest mieć okular parafokalny z kamerą, wtedy robimy tylko niewielkie korekty. Parafokalność okularu możemy zapewnić sobie używając specjalnych ringów blokujących na tuleje okularów przeważnie będących na wyposażeniu kamerek dedykowanych. Czasami będziesz potrzebował specjalnych przejściówek dla twoje kamerki wydłużających wyciąg lub pozwalających wsadzić kamerkę głębiej w wyciąg jeżeli złapanie ogniska tego wymaga).

Ustawiamy czas naświetlania (hint: zacznij od 30 sek. Wypal klatkę i zobacz co wyszło. Jak jest ok wydłuż czas o kolejne 30 sek. I tak dalej, az tło nie zrobi sie za jasne lub błędy prowadzenia nie zaczną kopać klatek. Takim najmniejszym czasem gdy jeszcze coś wychodzi jest 30 – 60 sek. Przy 300 sekundach wyłażą już nawet słabe obiekty ale często tło jest już bardzo jasne. Tu musisz sam wyczuc jakie parametry będą najlepsze ogranicza cie jakość nieba i błędy prowadzenia (max czas) oraz czułośc twojego sensora i apertura oraz światłosiła twojego teleskopu(min. Czas).

Gdy mamy juz ustalone optymalne czasy ustawiamy serie np. 20 x 5min (ponad 1,5h !!!) włączamy jakąś muzyczkę. Startujemy sesję.

Klateczki nam się wypalają, a my możemy zająć się czymś pożytecznym np. obserwacjami przez lornetkę lub drugi teleskop.

Co jakiś czas kontrolujemy stan obiektywu naszego teleskopu (hint: nie świecimy w niego i nie przesłaniamy, sprawdza się najtańsza suszarka do włosów z hipermarketu, po prostu w zależności od wilgotności co 10-60min. Dmuchamy przez minutę w obiektyw ciepłym powietrzem pod takim kątem aby nie zasłonić go ale aby ciepłe powietrze wpadało w otwór odrośnika. Dobrym rozwiązaniem jest też Grzałka do teleskopu

Co jakiś czas kontrolujemy co nam sie wypala i w przypadku jakiś problemów interweniujemy.

Po wypaleniu sesji robimy darki (te same czasy te same parametry zasłaniamy po prostu obiektyw deklem i walimy sesyjkę darków (min. 1 dark na 10 wypalonych klatek o tym samym czasie).

Całość procedury możemy powtarzać do bólu jeżeli mamy jeszcze siły, a świt daleko.

Po zakończeniu sesji zwijamy wszystko i idziemy spać. Rano obróbka.

[Edytuj]

Najprostsza podstawowa obróbka zdjęć astro.

Materiał z sesji mamy w tym katalogu który ustawiliśmy w oprogramowaniu przechwytującym. Na początek oddzielamy Dark Framei, R, G i B do oddzielnych katalogów, będzie łatwiej opanować materiał.

Przygotowujemy darki dla kazdego kanału.

1. Ładujemy klatki darków do IRISA

2. Załadowaną sekwencję dodajemy do siebie i zapisujemy (najwygodniej z linii komend.

3. To samo powtarzamy dla kanału R, G i B

4. Odsiewamy wszystkie skopane klatki z obiektem DS i tworzymy niezależne sekwencje dla R, G, i B w Irisie (hint: Nie pomieszać klatek R z klatkami B lub G. Gdy ustawiliśmy format zapisu FTS oprogramowanie kamerki powinno zapisywać każdą barwę niezależnie (każda klatka będzie miała 3 pliki np. M33R-1, M33R-2, M33R-3... i M33G-1, M33G-2... M33B-1...)